Przemysł w gospodarce rynkowej
Wprowadzenie zasad gospodarki rynkowej po 1989 roku doprowadziło do upadku wielu zakładów przemysłowych, głównie z powodu dużego napływu konkurencyjnych towarów zagranicznych oraz zamknięcia rynków zbytu w byłych krajach socjalistycznych.
Recesja przemysłu pogłębiła się tak, że w 1991 roku odnotowano najniższy poziom produkcji przemysłowej. Spadek o 1/3 w stosunku do wartości najwyższej uzyskanej w 1978 roku. Regres najbardziej odczuły hutnictwo żelaza, przemysł włókienniczy, skórzany i górnictwo. Spadkowe tendencje zostały zahamowane w 1992 roku, kryzys najszybciej przełamał przemysł spożywczy, gumowy, drzewno ? papierniczy i poligraficzny. Równocześnie następowała zmiana struktury własnościowej zakładów. W początkach lat 90. dominowała własność państwowa, podczas gdy pod koniec dziesięciolecia sektor prywatny skupiał już ponad 70% ogółu zatrudnionych w przemyśle (obecnie ponad 81%).
Podjęte po 1989 roku reformy rynkowe miały na celu upodobnienie polskiego przemysłu do przemysłu krajów wysoko rozwiniętych gospodarczo. Wymagało to nie tylko unowocześnienia procesów technologicznych i przebudowy struktury branżowej, lecz również daleko idących zmian w rozmieszczeniu i wielkości zakładów. Dzięki prywatyzacji, inwestycjom kapitału zagranicznego oraz przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej założenia te zostały zrealizowane w większości gałęzi przemysłu, które nie odbiegają dziś od standardów krajów wysoko rozwiniętych. Największe inwestycje zagraniczne i największy rozwój w ostatnich latach odnotował przemysł elektromaszynowy.
Tagi: gospodarka rynkowa, przemysł drzewno - papierniczy, przemysł spożywczy